مسافر شهر خوشبختی
خلوت تنهاییم
اپ جدیدم مال مریمه امیدوارم خوشتون بیاد مسعود عزیز به خاطر توه که اپ کردم الهه جون مرسی از راهنمایی هات و تو محمد مهربون ممنون که همیشه باهامی توی دنیایی که قلبا هر کدوم یه جا اسیرن کاش به فکر اونا باشیم که از این زمونه سیرن اونا که تو عصر عادت تشنه ی یه جرعه یادن کاش که دست کم نگیریم اینجور ادما زیادن نذاریم که تو چشاشون بشینه دونه ی اشکی اونا فانوسن و خاموش اره فا نوسای مشکی دنیاشون شاید یه شهره خالی از قهر و دورنگی توی سینه شون یه قلبه جای این دلای سنگی چهرشون شاید به ظاهر مثه دیگران نباشه اما نور مهربونی توی شهرمون می پاشه غم چشماشون عجیبه توی خاطرا می مونه ما ازش خبر نداریم چیزی رو که اون می دونه توی این عصر پر از درد خیلی ادما یه دنیان خیلیا تو جمع دنیا بی قرارو تک و تنهان زیر سایه ی سلامت هواشونو داشته باشیم توی جمع بی قرارا عطر خوشبختی بپاشیم به بهونه ی زمونه نذاریم که برن از یاد بذاریم زنده بمونن مثه عشق پاک فرهاد قصه ی فانوس مشکی قصهی دیروز و فرداس قصه شون مال حالا نیست از حالا تا ته دنیاس نمی گم با این ترانه گل کنه محبتاتون جایی رو باید بگیرن همیشه تو فرصتامون این ترانه یه اشاره ست به دلای خواب و بیدار که به یاد اونا باشین همه به امید دیدار غم تنهایی رو باید از نگاهشون بخونیم خدا خیلی مهربونه اگه ما بنده ی اونیم سلام به همه بعد از مدت ها طلسم شکسته شد و من باز به روزم. از همه ی اونایی که در این مدت بهم توجه داشتن متشکرم و شرمنده اگه نمیتونم عده ای رو خبر کنم با ارزوی موفقیت واسه همه این اپمو بخونین راستی جا داره از چندتاییتون مخصوص تشکر کنم اول از همه محمد مهربون(سایه ی لبخند تو) بعد از همراه همیشگیم مسافر عزیزم. دوستون دارم امتحان عزیزم سلام یه چیزی بیا بی وفا بشیم دوست دارم که ما یه جور از همدیگه جدا بشیم فکرشو کردم واسه چی دیوونه شیم بهتره ما هم مثه تموم عاقلا بشیم هدف من و تو از حرفای زیبامون چیه؟ کاشکی تصمیم بگیریم با یکی اشنا بشیم می دونی دیدم نمی شه من و تو با هم باشیم هرکدوم باید بریم دوباره مبتلا بشیم ما دوتا اسیر همدیگه شدیم یه جور بد کاش فراموش کنیم و از دست هم رها بشیم دور شدین از حرفای روزای اشناییمون سخته اما باز بیا مثه غریبه ها بشیم ستاره خواستم بچینم دیگر دستم نرسید ما باید نزدیک تر از این به ستاره ها بشیم یه چیزی مثه یه شک منو رها نمی کنه بیا امشب من و تو غرقه ی دعا بشیم فکرشو کردی دیگه خدا ما رو دوس نداره؟ بیا باز بنده های عزیز واسه خدا بشیم خواستم امتحان کنم تورو ببینم چی می گی بیا به هرچی که بود تو شعر بی اعتنا بشیم مریم حیدر زاده من زتو می گویم و در یاد خود می یابمت من تورا می خواهم و در دست او می بینمت بهر تو می گریم و خندان تورا می بینمت من نگاهت می کنم اما نمی بینی مرا من صدایت می کنم اما نمی فهمی مرا من تو را در قلب خود دارم تو غافل از منی تومرا در بند خود داری و فارغ از منی من به دنبال تو می گردم تمام هستی ام از وجودت من همیشه غرق در سرمستی ام من وفادارم به تو اما جفا کردی به من تو رها کردی مرا اما سخا داری به من من همیشه منتظر هستم نگین اسمان منتظر هستم بیا یا اینکه در یادم بمان چرا باید دلم تنها بماند میان این همه ترس وشکایت چرا باید مرا تنهاگذارد چرا باید بگوید خسته هستم زعشق و عاشقی درمانده هستم بگوید من تنفر دارم از عشق بگوید من همین مانم که هستم بخواند از غم عشق و جدایی بگوید عاشقی یعنی حماقت بخواند داستان افرینش بگوید دل سپردن هست عادت بگوید درد و عاشق را عجین کرد خدایی که غم و دل را قرین کرد چراهایم ندارد پاسخ اما دل تو قلب من را بهترین کرد اونطرف کوچه ی اسمونی یادت میاد ازعشق تو نوشتم ازتوکه گفتی پیش من می مونی یادت میاد دفتر نقاشیمو بردی وگفتی می مونه یادگاری یادت میاد خندیدی و گرفتی دستای سردم و بامهربونی یادت میاد گفتی واسه همیشه عاشق سنجاق سر من می مونی یادش بخیر اون روزای طلایی به یاد اون روزای اشنایی اگه یه روز یادت اومد شعرمون بخون هنوز با منی و می مونی نفرین به تو و ان فانوس نگاهت نفرین به غم دل نفرین به غرورت نفرین به صدای ارام و صبورت لعنت به دل من لعنت به صبوری لعنت به تو و ان لبخند دروغی لعنت به شبی که من از تو نوشتم از درد جدایی از عشق نوشتم گفتم به تو از دل از عشق ومحبت اما نشنیدی جز رنج و خیانت اما تو نماندی رفتی ز کنارم حتی نگذشتی از راه خیالم لعنت به تو ای عشق اما نکند سود من از تو نوشتم فرجام همین بود من از توسرودم از راه نگاهت شعرم به سر امد بنگر به حکایت به رنگ یه یاس کبود اروم چشاش و بسته بود خواستم کنارش بشینم دستاشو اروم بگیرم غصه هاشو کم بکنم قلبشو بیدار بکنم طلسم خواب بودنش و بشکنم عاشقش کنم خواستم دل شکستشو یواشکی جمع بکنم خواستم دوباره شبنمی تو خاطراتش بکارم عطر ترنم دوباره تو کوله بارش بذارم خواستم دوباره قد کشه بره به ابرا برسه خواستم به دریا برسه بره به فردا برسه ولی نخواست و از پیشم رفت که به رویا بره رفت که بره به اسمون بره به خورشید برسه چون شقایق سر بر ارم همچو پیچک قد برارم کاش می شد تا همیشه قصه ی لیلی بسازم با خیالت دم بگیرم با نگاهت جان ببازم کاش می شد تا برایت از غم لیلی نویسم یا که لیلی وار از تو قصه ی مجنون نویسم کاش می شد تا ابد دستان گرمت مرهمی بر زخم های این دلم بود کاش می شد مهربانی های قلبت تا همیشه سایبان بی کسی های دلم بود کاش می شد تا برایت فالی از حافظ بگیرم از تو با مریم بخوانم با تو از عشقت بگویم کاش با هم می شدیم نغمه ای ما بی بهانه می شدیم بیتی ز یک شعرمی شدیم با هم ترانه از زمانی که دو پلکم باز شد با نیاز و یاد تو همدم شدم یاد تو بر جان و یادم جاری است نام تو در من نماد یاری است عشق تو در یاد من چون حامی و ذکر تو در من شبیه ناجی است ای امید لحظه های انتظار ای همه سودای من ای اقتدار از تو می گیرد جهان تدبیر خود بر تو دنیا بسپرد تقدیر خود نام تو در یاد من چون اتش است روشنی لحظه های دلکش است جمعه ها با یادت افضل می شود لحظه ها با عشق تو سر می شود جمعه هادستی به سوی اسمان از خدا می خواهد از ان بیکران از خدا خواهد بیایی زودتر رنج دل را کم نمایی زودتر تو بیایی تا که این دنیای ما این جهان پر غم و سودای ما یابد از نور وجودت روشنی کم شود در ذات ما این دشمنی مهدیامامنتظرهستیم ای نوردوعین عشق امد جمله قاف و شین و عین ناراحت و دل نگرون اروم چشاش بسته بود سوالی کردم من ازش گفتم چرا ناراحتی؟ واسه نگاه چه کسی تو اینقدر دلواپسی؟ چرا چشات پراز غمه؟ چی واسه ی تومرهمه؟ بهم می گفت از این غمم هرچی بگم بازم کمه بهم می گفت که این دلم یه عاشق دیوونه داشت همونی که توقلب من همیشه یادش خونه داشت اونی که من یه روزایی دیوونه ی چشاش بودم همونی که من عاشق صدای خنده هاش بودم یه روز منو گذاشت و رفت دیگه نموند کنار من گذاشت و رفت یه جای دور تا که نشه فدای من می خوام بهش بگم چرا نموندی تو کنار من؟ چرا گذشتی از پیشم؟ چرا نموندی یار من؟ بگم که باهاش می مونم تا جون توی بدن دارم بگه تو قلبم می مونی تا وقتی که نفس دارم حرفای شاپرکمون تموم که شد دلم گرفت دستای مهربونشو یواشکی به دس گرفت یه قصه گفتم واسه اون قصه ای از عشق خودم قصه ای از اوارگی نوشته با خون خودم قصه ی من هم مثه تو یه قصه ی پر از غمه شاپرکم گریه نکن شاید واسه ی تو مرهمه شاید یه روزی از روزا روزی ز روزای خدا یه عاشق دیوونه بود که واسه من می شد فدا می گفت وفادارم به تو تا لحظه ای که میتونم ولی دروغ می گفت به من این یکی و خوب می دونم خلاصه روزی که دلم بهش گفت که دوست دارم بهش گفت که عاشقتم تا لحظه ای که دم دارم دیگه بهم محل نذاشت حتی نگفت دوست دارم نگفت که باهات می مونم تا وقتی که نفس دارم نگفت هنوز عاشقتم تا زنده ام من باهاتم دیگه نگفت که فداتم نگفت که خاک پاهاتم گذاشت ورفت ازاین دیار بریده بود از روزگار دیگه نمی خواست بمونه می خواست بازم کنه فرار می خواست دیگه نبینمش تا که فراموش بکنم چشامو من ببندم و عشقشو خاموش بکنم می گفت که من خوب می تونم تورو فراموشت بکنم حالا دیگه میخوام برم می خوام که ترکت بکنم می گفت که خاطر خواه دارم خیلی هاهم دوسم دارن عاشقمن خیلی زیاد می گن که بی من می میرن می گفت ازت بدم میاد می خوام برم قرار دارم دیگه نیا دنبال من ببین حالا یه یار دارم شاپرکم این و بدون ادما خیلی بی وفان یه روز می گن عاشقتن روز دیگه ازت جدان بهت می گمتا بدونی دنیای ما پر از غمه دنیا ی بی وفای ما زخماش بدون مرهمه شریک بی وفای من رفت و دیگه پیشم نموند گذشتش از کنار من ولی چیزی واسم نخوند شا پرکم بدون توهم دیگه وفا نمی بینی تو باغ سبز چشم اون دیگه صفا نمی بینی از حرف من دلگیر نشو عاشقا عین همدیگن یه روز واست می میرن و روز دیگه با بقین دیگه بهش فک نکنی اون دیگه پیشت نمیاد دیگه تورو نمی خوادو دیگه تو قلبت نمیاد عشقای این دورو زمون عشق خیالین همه یه روز دو روز عمرشون عشق فرارین همه مواظب دلت بمون تا که نشه اسیر اون سعی کن فرامشش کنی درست مثه من مثه اون الهی همه عاشقا یه روز به سامون برسن الهی که مسافرا یه روزی اسون برسن الهی که هرجا میره یه روز به حرفم برسه
| Design By : Night Skin |
صدایی اسمانی و طلایی
ندایی مهربان و اشکارا
ندایی از میان روشنایی
صدایی از میان بیکران ها
که می گفت ای دل ایا بی وفایی؟
بدو گفتم من ان مسکین غریبم
که بیمارم از ان عشق خدایی
